Bij deze, voor iedereen die dit leest de beste wensen voor 2011.
Dit is eigenlijk min of meer een vervolg op mijn blog van 30 december, alleen wat algemener van aard.
Het afgelopen jaar heb ik meerdere malen meegemaakt dat mensen me iets beloofden en het vervolgens niet nakwamen. Ook niet met argumenten kwamen waarom ze hun belofte niet inlosten. Mij blijkbaar gewoon niet belangrijk vonden en als lucht, dus niks zagen. Ik heb dit als buitengewoon kwetsend en pijnlijk ervaren. De afgelopen zeven jaren heb ik een dier, een hondje, mee mogen maken. Altijd blij als je er bent, onvoorwaardelijke liefde. Kom daar tegenwoordig bij de mensen nog maar eens om.
En als zo'n hondje dan ineens wegvalt is dat behoorlijk pijnlijk, nooit gedacht dat zoiets me zoveel zou doen.
Nu terug naar de mensen.
Ik ben zelf ook geen heilige, ik zal ook best dingen fout doen. Maar als ik iets beloof kom ik het wel na en anders laat ik weten waarom ik het niet doe.
Waarmee ik tot slot met deze blog maar wil zeggen, laten we ons dit jaar als mensen onder elkaar wat toleranter naar elkaar opstellen.
Het klinkt cliché maar toch.
Verbeter de wereld begin bij jezelf, in 2011.
